Mutsuz Çocuklar.. 

Son dönemde çocuklar.. daha mutsuz ve huzursuz. Adeta kabına sığamıyorlar. Anne ve babalar ise; ‘’bir şeyden memnun olmuyor’’, sürekli mutsuz’’, ‘’dikkati dağınık ve hareketli’’ diye tanımlamalarına rağmen olayı; ”herhangi bir sorun yok’’, ‘’zekadan bunlar’’, ‘’her şeyi çok sunduğumuz için’’ demeyi tercih ediyorlar.. Gerçekten bir sorun yok mu? yoksa bir sorun var ve yok mu sayılıyor?? Bu şekilde daha mı kolay üstesinden geliniyor??? Peki, ‘’neden çocuğum bu kadar mutsuz?’’ diye soruyor musun hiç kendi kendine!!! Bazen, sana abartılı gelse de çocuğun biraz daha fazla ilgi bekliyor olabilir. Zaten, kendi başına halledebiliyor olsa senden yardım istemezdi?

Aynı zamanda kabul görmek, değerli ve önemli hissetmek istiyor olabilir her zamankinden biraz daha fazla.. Kim istemez ki!? Bazen de, altta yatan psikiyatrik/psikolojik bir sorun olabilir ve baş etmek hem çocuğun hem de senin için çok daha zor bir hale gelir…

En son ne zaman çocuğunun gözünün içine baktığını ve ‘’nasılsın, neye ihtiyacın var’’ dediğini bir hatırla!!! Bu soruyu çoğu zaman yetişkinler de birbirlerine sormayı unutur. Sonuç; duyguların unutulduğu, her şeyin otomatik bir şekilde yapılmaya çalışıldığı bir dünya ve yalnızlık… Hala, çocuğunun gerçekten bir sorunu olmadığı için mi böyle davrandığını düşünüyorsun????

Uzm. Dr. Sevim H. Tolunay

 

0 cevaplar

Cevapla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir